Kunnen we meer jongens stimuleren om boven de zesjescultuur uit te stijgen?

Wat is er aan de hand?

Het instituut voor interdisciplinaire studies van de Universiteit van Amsterdam publiceert naar aanleiding van een verkennend onderzoek een eerste rapportage voor het verbeteren van studiesucces van jongens in het hoger Onderwijs: Jongens, wat is er aan de hand?

Het gaat niet goed met de onderwijsloopbaan van veel jongens in Nederland. Signalen worden steeds sterker dat jongens onder hun niveau presteren of voortijdig het onderwijs verlaten. Hierdoor dreigen ze ook maatschappelijk steeds meer buiten de boot te vallen.

De ‘jongenscrisis’ is niet langer alleen een mediaverschijnsel. Een ronde langs wetenschappers, wetenschapjournalisten en reflective practioners leert dat ‘het jongensprobleem’ algemeen wordt (h)erkend. Jongens in onze samenleving doen het, vooral in het onderwijs, minder goed dan meisjes.

Het Instituut voor Interdisciplinaire Studies publiceert nu deze rapportage Jongens, wat is er aan de hand, waarin de problematiek wordt verkend, en presenteert een actieplan. Hierin staan de stappen die het Instituut voor Interdisciplinaire Studies wil zetten om de komende vier jaar concreet met de ‘jongensproblematiek’ aan de slag te gaan.

Instituut voor Interdisciplinaire Studies, UvA, oktober 2011

Carine Ex
Bert de Reuver
Jens van Tricht

Je kunt het rapport hier downloaden. Of via de website van het IIS.

Saskia was mijn docent Vrouwenstudies, mijn mentor, mijn kameraad, mijn collega, mijn inspirator, mijn heldin, mijn tweede moeder, mijn vriendin.

Toen ik zo’n 20 jaar geleden bij Saskia binnen stapte was het meteen raak, het klikte. Sas combineerde feminisme en activisme,  theorie en praktijk, wetenschap en dagelijks leven – op een manier die vanzelfsprekend was.

Ik was in de kraakbeweging geïnspireerd geraakt door het feminisme dat het persoonlijke politiek maakte en het politieke persoonlijk. Ik wilde me verdiepen in mannen en mannelijkheid, en hoe je die zou kunnen veranderen. Ik zocht een plek om me hierin te verdiepen, om intellectueel te groeien en mijn idealisme te verdiepen.

Saskia heette mij van harte welkom. Als idealist, als activist, als feminist; als man, als mens, als Jens. Als doener en als denker. Toevallig werd er rond die tijd net een bijeenkomst georganiseerd met de titel ‘Waar blijven de mannen bij Vrouwenstudies?’. Vrouwenstudies ging niet meer alleen over vrouwen, maar over de werking van sekse. En dus ook over mannen, die ook een sekse bleken te hebben. Tussen de regels door kon ik bij Vrouwenstudies mannenstudies doen; mijn opdrachten, papers, essays, vragen en discussies gingen meestal over mannen en mannelijkheid.

Saskia gaf mij de kans mijn zoektocht voort te zetten binnen de activistische wetenschap die Vrouwenstudies was en is. Ze stimuleerde mij om mijn eigen weg te vinden, dacht met me mee over mogelijkheden, was altijd enthousiast over mijn ideeën. Ik bracht mijn contacten in kraakbeweging en anarchisme in, zocht met haar naar de verbinding tussen werelden.

Saskia stond open voor andere meningen, hield van discussie, en scherpte graag haar eigen kennis en inzichten aan. Ze ging elk contact in gelijkwaardigheid aan, overtuigd dat ze van een eerstejaars student net zoveel kon leren als van een doorgewinterde hoogleraar of professor. Saskia was wars van status, eer en roem.

Utopisme was Sas’ specialiteit; het leven van idealen in het hier en nu. Niet volgens de één of andere blauwdruk, maar onderzoekend, uitproberend, welgemeend. Vanuit het besef dat het politieke vorm krijgt in het dagelijks leven, dat de manier waarop mensen samen leven en werken en zorg verdelen direct vorm geeft aan de grotere structuren. Vanuit haar specialisme, het Utopisch Socialisme, wist Saskia fantastische en inspirerende voorbeelden aan te halen van groepen mensen die actief experimenteerden met andere rolverdelingen tussen mannen en vrouwen, en de invloed die dit had op de persoonlijke ontwikkeling van deze mensen.

Ik werd student-assistent van Sas, mocht haar helpen bij de organisatie van een internationale conferentie over ‘Utopian Communities and Sustainability’. Daarnaast kreeg ik de kans om werkgroepen te ontwerpen en begeleiden over Mannen en Mannelijkheid.

Saskia heeft mij gesteund in het vinden van mijn weg als bevlogen mens, als man die zich met mannen en feminisme bezighoudt, als idealist die moet leven in een imperfecte wereld. Sas heeft me geleerd abstracte concepten direct te vertalen naar praktisch handelen, en de wereld van het dagelijks leven te analyseren en te verbinden aan grotere structuren. En vooral: Sas heeft me geleerd te genieten van dat alles. Hoe kunnen we ooit een betere wereld bereiken als we niet hier en nu beginnen te genieten waar dat kan?!

Een paar weken geleden nog waren we met Sas op bezoek bij een studiegenoot die buiten de stad is gaan wonen, in een woongemeenschap op een landgoed in zelfbeheer. Het was een echte najaarsdag, grauw en regenachtig in Amsterdam, onderweg zagen we dat het lichter was in de richting van onze bestemming, daar aangekomen bleek inderdaad de zon te schijnen. Het ging al niet zo goed met Sas, ze kwam niet uit haar woorden, was af en toe in de war,  en kon maar moeilijk zelf lopen. We reden haar in een rolstoel over het landgoed. Daar zat ze bij de vijver, in haar laatste dagen, met de zon op haar gezicht en lijf, te genieten van de plek, het uitzicht, het moment. Heerlijk!

De dag dat ik hoorde dat Saskia nu echt overleden was, zag ik ook voor het eerst het filmpje dat AT5 vorig jaar van haar gemaakt heeft. Prachtig en herkenbaar om te zien hoe Sas vertelt over het leven, idealisme en de dood.

En nog een mooi interview van I Am Aware TV:

Presentatie netwerkborrel ‘Show Your Colours’ van de Fertile Ground Alliance op donderdag 10 november

Do you think you can cook something very Jens-y? Dat was de vraag van Galitta Tassa toen ze me uitnodigde voor een bijdrage aan deze avond. En of ik het een leuk onderwerp vond.

Nou zeker wel, en ik heb er zin in ook. Wel vraag ik me af of ik genoeg ga hebben aan de 15 minuten die me aangeboden worden. Dat wordt zeer compact werken, een leuke intro tot mijn werk, een leuke kennismaking van en met de aanwezigen.

Wat ik precies ga doen weet ik nog niet, dat is een verrassing voor mezelf en voor jullie. Wellicht zelfs tot het laatste moment; ik moet toch de sfeer proeven en het moment inschatten. Dat wordt dus meerdere dingen voorbereiden om ter plekke mee te werken. Precies wat ik het liefst doe, leuk!

Show Your Colours vindt plaats van 17.30-20.30 uur, in de Fertile Ground Studio, 2e Oosterparkstraat 227 in Amsterdam.

Voor meer informatie over de netwerkborrel, de alliantie en de studio, zie http://www.fertilegroundstudio.nl/lang/nl/netwerborrel/

Het worden geheel verschillende deelprojecten, van hulpverlening tot dramalessen tot een variant op ‘mijn vader is de beste!’. De Praktijkschool heeft dit nieuwe schooljaar zelfs geheel uitgeroepen tot ‘Jaar van de Vader’, waarbinnen ze diverse activiteiten met, voor en door vaders zullen organiseren.

Voor de ToffeTrainers wordt het nu ook echt en spannend; dat wat we de afgelopen maanden hebben besproken en gedaan moet nu vertaald worden naar concrete situaties. Daarbij zullen ze werkvormen moeten inzetten die ze nog niet eerder hebben gebruikt, en dat met vaak ook geheel nieuwe doelgroepen!

Achtergrondinformatie over het project vind je hier.

Voor meer informatie en aanmeldingen kunnen jullie Robert mailen: r.r.ploem@planet.nl

Hieronder alvast wat achtergrond informatie:

Over (jonge) mannen

De laatste tijd wordt er veel geschreven over jonge mannen die hun draai niet zo gemakkelijk kunnen vinden in school, studie en loopbaan.

Dit roept vragen op als:

• moeten jongens op school in aparte groepen lessen krijgen?
• wat bemoeilijkt de studiekeuze?
• waarom staken mannelijke studenten hun studie?
• wat belemmert jonge mannen hun plaats in de samenleving in te nemen?
• In hoeverre beïnvloeden succesvolle vaders de zoektocht van hun zonen?

Mannen definiëren zichzelf sterk door wat ze presteren, door wat ze doen.

Lukt dit niet meteen in studie of werk dan is de drempel om hierbij steun te zoeken hoog immers: Mannen ‘zoeken hetzelf wel uit!

De Kwaliteitenopstelling kan de zoektocht van (jonge) mannen een nieuwe richting geven en een steviger basis om verder te zoeken.